Search

Ο αυτισμός δεν είναι μια κατάσταση αλλά ένας διαφορετικός τρόπος ερμηνείας του κόσμου



Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος αποτελούν μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται κυρίως από αποκλίσεις της τυπικής ανάπτυξης και καθυστερήσεις σε αυτήν. Υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία όσον αφορά την εκδήλωση των συμπτωμάτων (Φρανσίς, 2007).


Συμπτώματα αυτισμού

Τα άτομα που εμπίπτουν στο φάσμα του αυτισμού χαρακτηρίζονται από:

· μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση

· ελλείματα στην κοινωνική επικοινωνιακή

· περιορισμένα & επαναλαμβανόμενα πρότυπα συμπεριφοράς και ενδιαφέροντα (Heward, 2011).

Τα άτομα με διαταραχή αυτιστικού φάσματος παρουσιάζουν αδυναμία στην αναγνώριση και στην αντίληψη των σκέψεων ή/και των συναισθημάτων των άλλων ανθρώπων με τους οποίους αλληλοεπιδρούν, γεγονός που καθιστά δύσκολη την κατανόηση των νοητικών καταστάσεων των άλλων καθώς και την κοινωνική τους αλληλεπίδραση (Στασινός, 2016).


Διάγνωση αυτισμού

Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται στο πρώτο και δεύτερο έτος της ζωής του παιδιού (Παπαδάτος, 2010).

Ο αυτισμός μπορεί να διαγνωστεί αξιόπιστα στην ηλικία των 18 μηνών, με την χρήση κατάλληλων διαγνωστικών εργαλείων (Landa, 2007).

Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την πρώιμη παρέμβαση, η οποία συσχετίζεται έμμεσα με μία καλή και πιο αποτελεσματική παρέμβαση (Heward, 2011).



Πρώιμη διάγνωση αυτισμού

Καθυστερήσεις οι οποίες επιτάσσουν την άμεση αξιολόγηση του παιδιού είναι οι εξής:

· 6 μηνών δεν χαμογελά & δεν ανταποκρίνεται στο χαμόγελο

· 9 μηνών δεν επικοινωνεί με ήχους, κάνει κινήσεις μπρος πίσω, & δεν χρησιμοποιεί εκφράσεις του προσώπου

· 12 μηνών δεν αποκρίνεται στο όνομά του, δεν υπάρχει μπαμπάλισμα στο λόγο, δεν υπάρχουν χειρονομίες όπως να δείχνει, να επιδεικνύει ή να χαιρετά

· 16 μηνών δεν παράγει λέξεις

· 24 μηνών δεν παράγει πρόταση δύο λέξεων με νόημα, δεν υπάρχει μίμηση ή επανάληψη (Συριοπούλου, 2016).


Αντιμετώπιση αυτισμού

Τα άτομα με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές συχνά παρουσιάζουν προβλήματα λόγου και ομιλίας, συνεπώς χρήζουν λογοθεραπευτικής παρέμβασης παράλληλα με την παρακολούθηση άλλων προγραμμάτων. Στόχος είναι η ανάπτυξη επικοινωνίας και η τροποποίηση των ελλειμάτων στην συμπεριφορά τους (Συριοπούλου, 2016).




Βιβλιογραφικές αναφορές

Ελληνική Βιβλιογραφία:

Heward, W. L. (2011). Παιδιά με ειδικές ανάγκες: Μία εισαγωγή στην Ειδική Εκπαίδευση. Μτφρ. Χ. Λυμπεροπούλου. Δαβάζογλου Α., Κόκκινος Κ. (επιμ.). Αθήνα: Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ.

Παπαδάτος, Γ. (2010). Ψυχικές Διαταραχές και Μαθησιακές Δυσκολίες Παιδιών και Εφήβων. GUTENBERG.

Στασινός, Δ. (2016). Η ειδική εκπαίδευση 2020 plus: Για μια Συμπεριληπτική ή Ολική Εκπαίδευση στο Νέο-ψηφιακό Σχολείο με Ψηφιακούς Πρωταθλητές. Αθήνα: Παπαζήση

Συριοπούλου- Δελλή, Χ. (2016). Εκπαίδευση και Ειδική Αγωγή Ατόμων με Διαταραχή Φάσματος Αυτισμού. Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Φρανσίς, Κ. (2007). Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές ή Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος. Διαναπηρικός Οδηγός Εξειδίκευσης (ΕΠΕΑΕΚ).


Ξενόγλωσση Βιβλιογραφία:

Landa, R. (2007). Early communication development and intervention for children with autism. Mental retardation and developmental disabilities research reviews, 13(1), 16-25.

Chrysanthi Vasilarou

Speech Pathologist BSc.



142 views0 comments

Recent Posts

See All